مسجد کوفه ببین عزم سفر کرد علی

با دلی خون ز توهم قطع نظرکردعلی

مسجد کوفه مگر مسجدالاقصایی تو

که ز محراب تو تا عرش سفرکرد علی

رفت آن شب که به مهمانی ام الکثوم

دخترش را زغمی سخت خبر کردعلی

کس چواوروزه یک ساعته هرگزنگرفت

چون که افطار به هنگام سحرکردعلی

گر چه جانش سفر تیر بلا بود آخر

پیش شمیر ستم، فرق سپر کرد علی

ریخت بر دامن محراب ز فرق سر او

آنچه اندوخته از خون جگرکردعلی

گرچه در هر نفسی بود علی را معراج

غوطه درخون زد و معراج دگرکرد علی

خداشناسی در کلام مولای متقیان حضرت علی (ع)

"ستایش خدایی را سزاست که نبخشیدن بر مال او نیفزاید، و بخشش او را فقیر نسازد، زیرا هر بخشنده ای جز او، اموالش کاهش یابد، و جز او هر کس از بخشش دست کشد مورد نکوهش قرار گیرد. اوست بخشنده انواع نعمت ها و بهره های فزاینده و تقسیم کننده روزی پدیده ها، مخلوقات همه جیره خوار سفره اویند، که روزی همه را تضمین، و اندازه اش را تعیین فرمود. به مشتاقان خویش و خواستاران هرچه در نزد اوست، راه روشن را نشان داد. سخاوت او درآنجا که از او بخواهند، با آنجا که از او درخواست نکنند، بیشتر نیست. خدا اولی است که آغاز ندارد، تا پیش از او چیزی بوده باشد، وآخری است که پایان ندارد تا چیزی پس از او وجود داشته باشد. مردمک چشمها را از مشاهده خود بازداشته است. زمان بر او نمی گذرد تا دچار دگرگونی شود، و در مکانی قرار ندارد تا پندار جابجایی نسبت به او روا باشد. اگر آنچه از درون معادن کوه ها بیرون می آید و یا آنچه از لبان پر خنده صدف های دریا خارج می شود، ... همه را ببخشد در سخاوت او کمتر اثری نخواهد گذاشت، و گستردگی نعمت هایش را پایان نخواهد داد. در پیش او آنقدر از نعمت ها وجود دارد که هرچه انسانها درخواست کنند تمامی نپذیرد، چون او بخشنده ایست که در خواست نیازمندان، چشمه کود او را نمی خشکاند، و درخواست های پیاپی، او را به بخل ورزیدن نمی کشاند." (نهج البلاغه- خطبه 91- قسمت اول)

امشب صدای بانگ اذان در مناره نیست

امشب شکوه نور به تاج ستاره نیست

امشب سکوت کوفه به دل زخم می زند

در کو چه های شهر اذان دوباره نیست