انتظار برای ایجاد آمادگی

برای اینکه دنیا به مرحله ای از تاریخ برسدکه در آن همه انسانها زیر یک پرچم گرد آیند و سلاح های وحشتناک از جهان برچیده شود و طبقات به مفهوم استعمارگر و استعمار شونده از میان برودو کشمکشهاوبازیهای خطرناک سیاسی ونظامی ابرقدرتها برای همیشه به دست فراموشی سپرده شود و رقابت های ناسالم و ویرانگر اقتصادی جای خود را به تعاون همگانی انسانها در راه بهتر و پاکتر زیستن دهد وبرای اینکه دنیا حکومتی صالح را پذیرا گردد چهار نوع آمادگی لازم است:

1. آمادگی فکری و فرهنگی:

یعنی سطح افکار مردم جهان آنچنان بالا رود که بدانند مثلا مساله نژاد یا مناطق مختلف جغرافیایی مساله قابل توجهی در زندگی بشر نیست. تفاوت رنگها و زبانها و سرزمین ها نمی توانند نوع بشر را از هم حدا سازند. تعصب های قبیله ای و گروهی باید برای همیشه بمیرد. فکر مسخره آمیز"نژاد برتر"را باید به دور افکند مرزهای ساختگی با سیم های خاردار ننی تواند انسانها را از هم دور بسازد بلکه همانگونه که نور آفتاب و نسیم های روحبخش و ابرهای باران زا و سایر مواهب و نیروهای جهان طبیعت به این مرزها ابدا توجهی ندارند و همه روی کره زمین را دور می زنند و دنیا را عملا یک کشور می دانند ما انسانها نیز باید به این مرحله از رشد فکری برسیم و اگر خوب دقت کنیم می بینیم این طرز تفکر در میان آگان و روشنفکران جهان در حال تکوین و تکامل است و روز به روز بر تعداد کسانی که به مساله " جهان وطنی"می اندیشند افزوده می شود.

حتی مساله زبان واحد جهانی از صورت حرف بیرون آمده و زبان"اسپرانتو"به عنوان زبانی که همه جهانیان را در آینده به هم پیوند دهد ابداع شده و کتابهای مختلفی به این زبان نشر یافته است.

2.آمادگی های اجتماعی:

مردم جهان باید بفهمند آنچه در قرن18و19 میلادی درباره آینده درخشان تمدن بشری در پرتو پیشرفت های ماشینی به آنها نوید د اده میشد در واقع در با غ سبزی بیش نبود و یا همچون سرابی در یک بیابان سوزاندر برابر دیدگان مسافران تشنه کام. نه تنها صلح و رفاه و امنیت مردم جهان تامین نشد بلکه دامنه مناقشات و ناامنی های مادی و معنوی گسترش یافت. پی بردن به عمق وضع خطرناک کنونی نخست حالت تفکر سپس تردید و سر انجام یاس از وضع موجود جهان و آمادگی برای یک انقلاب همه جانبه بر اساس ارزش های جدید به وجود می آورد.

ادامه دارد...