3.آمادگی های تکنولوژی و ارتباطی:

بر خلاف آنچه بعضی می پندارند که رسیدن به مرحله تکامل اجتماعی و رسیدن به جهانی آکنده از صلح و عذالت حتما با نابودی تکنولوژی جدید امکان پذیر است وجود این صنایع پیشرفته  نه تنها مزاحم یک حکومت عادلانه جهانی نخواهد بود بلکه شایدبدون آن وصول به چنین هدفی محال است. برای ایجاد و سپس کنترل یک نظام جهانی، یک سلسله وسایل مافوق مدرن لازم است که با آ ن بتوان جهان را در مدت کوتاهی در نوردید و به همه جا سرکشی کرد، از همه جا آگاه شد و در صورت نیاز امکانات لازم را از یک سوی جهان به سوی دیگر برد و پیام ها و اطلاعات و آگاهی های  مورد نیاز را در کمترین مدت به همه نقاط دنیارسانید اگر زندگی صنعتی به وضع قدیم بازگردد و مثلا برای فرستادن یک پیام از یک سوی جهان به سوی دیگر یک سال وقت لازم باشد چگونه می توان بر جهان حکومت کرد و عدالت را  بر همه جا گسترد؟! خلاصه بدون شک چنین حکومتی برای برقرار ساختن نظم و عدالت در سطح جهان نیاز به آن دارد که در آ ن واحد از همه جا آگاه و بر همه جا تسلط کامل داشته باشد تا مردم آماده اصلاح را تربیت و رهبری کند، آگاه سازد، زنده و بیدار نگه دارد، و چنانچه افرادی ناصالح بخواهند سر بر آورند آنها را بر سر جای خود بنشاند. آنها که غیر از این فکر می کنند گویا به مفهوم حکومت جهانی نمی اندیشند و آن را با حکومت در یک محدوده کوچک مقایسه میکنند. اصولا دنیایی که میخواهد به چنین مرحله ای برسد باید آنچنان وسیله آموزش و تربیت در آن وسیع و گسترده و همگانی باشد که قسمت عمده برنامه های اصلاح جهانی را با "خود آگاهی و خود یاری"مردم پیاده کند و زنده کردن روح خود آگاهی و خود یاری عمومی و در سطح جهان نیازمند به نیرومندترین مراکز فرهنگی و وسایل ارتباط جمعی و جامع ترین کتب و مطبوعات و مانند آن است که هیچ کدام از اینها بدون عالی ترین و پیشرفته ترین وسایل ارتباط جمعی ممکن نیست.آری اگر بنا بود همه کارها با "معجزه "تحقق پذیرد وجود چنین نظامی بدون وسایل پیشرفته صنعتی قابل تصور بود ولی مگر اداره زندگی مردم جهان با معجزه ممکن است؟

معجزه استثنایی است منطقی در نظام جاری طبیعت برای اثبات حقانیت یک آیین آسمانی، نه برای اداره همیشگی نظام جامعه این کار تنها باید بر محور قوانین طبیعی صورت گیرد.

انتظار برای ایجاد آمادگی

برای اینکه دنیا به مرحله ای از تاریخ برسدکه در آن همه انسانها زیر یک پرچم گرد آیند و سلاح های وحشتناک از جهان برچیده شود و طبقات به مفهوم استعمارگر و استعمار شونده از میان برودو کشمکشهاوبازیهای خطرناک سیاسی ونظامی ابرقدرتها برای همیشه به دست فراموشی سپرده شود و رقابت های ناسالم و ویرانگر اقتصادی جای خود را به تعاون همگانی انسانها در راه بهتر و پاکتر زیستن دهد وبرای اینکه دنیا حکومتی صالح را پذیرا گردد چهار نوع آمادگی لازم است:

1. آمادگی فکری و فرهنگی:

یعنی سطح افکار مردم جهان آنچنان بالا رود که بدانند مثلا مساله نژاد یا مناطق مختلف جغرافیایی مساله قابل توجهی در زندگی بشر نیست. تفاوت رنگها و زبانها و سرزمین ها نمی توانند نوع بشر را از هم حدا سازند. تعصب های قبیله ای و گروهی باید برای همیشه بمیرد. فکر مسخره آمیز"نژاد برتر"را باید به دور افکند مرزهای ساختگی با سیم های خاردار ننی تواند انسانها را از هم دور بسازد بلکه همانگونه که نور آفتاب و نسیم های روحبخش و ابرهای باران زا و سایر مواهب و نیروهای جهان طبیعت به این مرزها ابدا توجهی ندارند و همه روی کره زمین را دور می زنند و دنیا را عملا یک کشور می دانند ما انسانها نیز باید به این مرحله از رشد فکری برسیم و اگر خوب دقت کنیم می بینیم این طرز تفکر در میان آگان و روشنفکران جهان در حال تکوین و تکامل است و روز به روز بر تعداد کسانی که به مساله " جهان وطنی"می اندیشند افزوده می شود.

حتی مساله زبان واحد جهانی از صورت حرف بیرون آمده و زبان"اسپرانتو"به عنوان زبانی که همه جهانیان را در آینده به هم پیوند دهد ابداع شده و کتابهای مختلفی به این زبان نشر یافته است.

2.آمادگی های اجتماعی:

مردم جهان باید بفهمند آنچه در قرن18و19 میلادی درباره آینده درخشان تمدن بشری در پرتو پیشرفت های ماشینی به آنها نوید د اده میشد در واقع در با غ سبزی بیش نبود و یا همچون سرابی در یک بیابان سوزاندر برابر دیدگان مسافران تشنه کام. نه تنها صلح و رفاه و امنیت مردم جهان تامین نشد بلکه دامنه مناقشات و ناامنی های مادی و معنوی گسترش یافت. پی بردن به عمق وضع خطرناک کنونی نخست حالت تفکر سپس تردید و سر انجام یاس از وضع موجود جهان و آمادگی برای یک انقلاب همه جانبه بر اساس ارزش های جدید به وجود می آورد.

ادامه دارد...