محبت به امام زمان، در حقیقت محبت  به ذوی القربی است که به تعبیر قرآن مزدرسالت است آنجاکه می فرماید:" بگو از شما پاداشی نمی خواهم مگر محبت به خویشاوندانم"( شوری- 23)

روایات زیادی در ذیل آیه مذکور از پیامبر اکرم ذکر شده که نشان می دهد منظورازقربی اهل بیت ونزدیکان وخاصان پیامبرند.(تفسیرنمونه،ج20،ص410) بنابر این محبت به خاندان پیامبر اکرم(ص) و از جمله حضرت مهدی یکی از وظایفی است که متوجه همه مسلمانان است و اختصاص به شیعیان ندارد. از این رو شافعی رئیس مذهب شافعی می گوید:" اگر محبت آل محمد رفض و خروج از دین است همه جن و انس شهادت دهند که من رافضیم."( تفسیر نمونه، ج20، ص417) علاوه براین محبت به اهل بیت شرط قبولی عبادات است. پیامبر اسلام می فرماید:"اگر کسی خدارا در میان صفا و مروه هزار سال و سپس هزار سال و از آن پس هزار سال عبادت کند، تا همچون مشک کهنه شود اما محبت ما را نداشته باشد خداوند او را به صورت در آتش می افکند."(تفسیر نمونه ،ج20،ص412) در زیارت جامعه می خوانیم"من احبکم فقد احب الله؛ کسی که شما خاندان پیامبر را دوست داشته باشد خدا او را دوست می دارد"

در مورد اثر شناخت مهدی(عج) نیز باید گفت:با شناخت آن حضرت شناخت خداوند میسر میشود راه معرفت خداوند معرفت حجت خداست. از امام حسین سوال کردندمعرفت و شناخت خداوند چیست؟ حضرت فرمودند:" اینکه مردم هر عصر امام زمان (ع) خود را که اطاعتش بر آنان واجب است بشناسند."(علل الشرایع، ص9) در روایت دیگر امام محمد باقر می فرمایند:" به وسیله ما اهل بیت(ع) خداوند پرستش می شود"( مرآة العقول، ج2، ص121) آنچه موجب نجات آدمی است معرفت امام امت است که در دعای معروف می خوانیم:" اللهم عرفنی حجتک، فانک الا لم تعرفنی حجتک ظلمت عن دینی؛ خدایا حجت خود را به من بشناسان که اگر حجت خودرابه من نشناسانی ازدین خود گمراه می شوم."(منتخب الاثر، ص635 )